Annelies... het ware verhaal

Eigenlijk had ik vrij snel vrede met het feit dat mijn ouders gingen scheiden. Mijn zusje en ik waren beiden het huis al uit en ik had er alle vertrouwen in dat mijn vader en moeder er als twee volwassen mensen mee om zouden gaan. In 2009 had ik dus ineens gescheiden ouders. Dat was natuurlijk wel gek. Ondanks dat begon deze nieuwe fase veelbelovend. Iedereen ging gemoedelijk met elkaar om en bleven elkaars verjaardagen bezoeken.

De eerste signalen dat dit snel zou veranderen verschenen in 2011. Op een mooie zomerdag bezochten mijn vader, zusje, vriendin en ik de bruiloft van mijn nicht Marjolein. Ze had geen mooiere dag uit kunnen kiezen. De zon bleef de hele dag aan de felblauwe hemel hangen. Tussen de plechtigheid en het feest gingen wij dus een hapje eten in het mooie Harderwijk. Mijn vader bracht ons daar het heugelijke nieuws dat hij een relatie had. Ze heette Annelies Plas en kwam uit Coevorden. Natuurlijk waren we dolblij voor hem. Maar onze wenkbrauwen begonnen te fronsen toen hij ons vertelde dat deze mevrouw Plas nog wel met meneer Plas was. Ze was dus nog getrouwd. 'Maar ze liggen in scheiding. En zodra ze een goede opvang hebben gevonden voor hun autistische zoon, gaan ze voorgoed uit elkaar.'

Ik keek mijn vriendin Lianne aan en we konden aan elkaar zien dat we hier dezelfde mening over hadden. 'Kijk pa, we keuren het niet goed. Maar we kunnen het ook niet verbieden.' Mijn vader was zichtbaar opgelucht. Uiteraard wilde we meer over zijn nieuwe vlam weten. Ze had 2 zonen; Kevin en Robin. De laatste zou dus heel erg autistisch zijn. Het gezin van Annelies heeft sowieso een pikzwarte periode gekent. Haar dochtertje Lotje is op 7-jarige leeftijd verongelukt.

Een aantal weken later zouden we haar voor het eerst ontmoeten. We hadden afgesproken in een lunchroom in het pittoreske Elburg. Mijn vader was zichtbaar zenuwachtig. Annelies bleek een gezellige goedlachse vrouw te zijn. We waren erg van haar gecharmeerd. Ze had duidelijk een goede invloed op mijn vader. We heette haar van harte welkom ondanks dat we wisten dat ze nog getrouwd was.

Langzaamaan veranderde mijn vader in positieve zin. Het was overduidelijk dat Annelies een erg goede invloed op hem had. Hij werd erg sociaal en had duidelijk weer plezier in alles. Toen mijn vriendin een aantal weken naar Roemenië ging met een groep vanuit de kerk kwam Annelies met een gebrande CD die ze onderweg kon draaien. Keer op keer werden we uitgenodigd voor etentjes. En als deze buiten de deur waren werden deze voor ons betaald. Met de wetenschap van nu had Annelies er een dagtaak aan om zich erg geliefd te maken in ons gezin.

Maar dat lukte niet bij iedereen. Wij kregen signalen dat Annelies berichten zou ontvangen van een jaloerse ex. En dat zou mijn moeder zijn. Het koste mij heel veel moeite om dit te geloven. Maar dit was voor mij wel druppel om het contact met mijn moeder te verbreken. Keer op keer zou Annelies berichten op haar telefoon krijgen met roddels dat mijn vader vreemd zou gaan. Mijn vader werd met de dag radelozer hierdoor en in een vlaag van verstandsverbijstering heeft hij mijn moeder een berichtje gestuurd met emoticons van pistooltjes. Dat dit zou worden opgevat als een doodsbedreiging kwam niet in hem op. Saillant detail is wel dat niemand, behalve Annelies, de berichten met roddels over mijn vader heeft gelezen. Waren hier maar mijn ogen al geopend. Dat had mij zoveel pijn en strijd gescheeld.

Na een tijdje had Annelies het helemaal voor elkaar. Ze was geaccepteerd door ons als vriendin van mijn vader. Mijn ooms en tantes liepen met haar weg. En de gevaren, ook wel bekend als mijn moeder en zusje, had ze op een hele slinkse manier buitenspel gezet.

Weken, maanden en jaren gingen voorbij terwijl de situatie hetzelfde bleef. Ze was nog steeds getrouwd en zei dat ze druk bezig waren met zoeken voor een goed tehuis voor haar zoon Robin.

Ook was ze erg druk met haar eigen bedrijf dat gespecialiseerd was in palliatieve zorg. Annelies deed zich wel voor als de werkgever die iedereen zich zou wensen. Elke kerst deed zij al het werk zodat haar personeel kerst kon vieren met hun familie vieren. Wij hadden toen nog geen idee wat hier werkelijk de reden van was.

Mijn vader was ondertussen veranderd in een sociale en zorgzame liefdespartner van Annelies. Elk jaar op de sterfdag van Lotje organiseerde hij wat origineels voor haar. Zo regelde hij ooit een paar witte duiven om die los te laten.

Ondertussen bleef ik boos op mijn moeder en zusje. Dat werd ook alsmaar erger omdat ze ondertussen de moeder en man van Annelies hadden gebeld met het verhaal dat ze een andere relatie erop na hield. Ik vond dat klikken, want ik nog geen flauw benul wat er daadwerkelijk aan de hand was.

In september 2014 stapte ik met Lianne in het bekende huwelijksbootje. Uiteraard maakten we de trouwfoto's met beide ouders. Dus ook met Annelies erop. Hiervoor moest ze wel even overgehaald worden. 'Nee hoeft niet... ik hou niet zo van foto's.' gaf ze meerdere keren aan. Na lang zeuren van ons ging ze uiteindelijk overstag. Later die avond op het feest zagen we dat ze erg emotioneel werd toen het nummer 'Dochters' van Marco Borsato werd gedraaid. We hadden zo met haar te doen. Het is natuurlijk niet niks om je 7-jarig dochtertje te moeten verliezen door zo een noodlottig ongeval.

Diezelfde emotie zagen bij haar we toen ze op kraamvisite was na de geboorte van Thirza. We zagen haar gewoon vechten tegen de tranen. Ook bij de doop van onze dochter zat ze voorin de kerk de rol van stief-oma te spelen.

Kort na de geboorte van mijn dochter is het contact met mijn moeder gelukkig hersteld. Op een dag vroeg me moeder hoe ik over Annelies dacht. 'Wilco, ik moet je iets zeggen' zei ze aarzelend. 'Het enige wat waar is aan Annelies is dat ze Annelies heet. Als je meer wil weten moet je zoeken. En je zult de waarheden vinden.'

Diezelfde avond was ik op bezoek bij me beste vriend Wouter. Hem vertelde ik wat mijn moeder me eerder die dag vertelde. Hij pakte automatisch zijn laptop om Annelies op Facebook te zoeken. 'Bespaar je de moeite Wouter, want Annelies heeft geen Facebook meer. Ze werd te vaak lastig gevallen en heeft haar account verwijderd.' Wouter zei niks terug en draaide zijn laptop naar me toe. Ik stond perplex. Hij had het Facebook-profiel van Annelies Plas gevonden. Ik pakte mijn telefoon en probeerde haar tevergeefs te zoeken. Ze had mij dus gewoon geblokkeerd. Toen kwam Evelien, de vrouw van Wouter, thuis.

'Eef, wil jij op jouw Facebook Annelies zoeken?' Ze ging meteen op zoek en kon haar vinden. Daarna belde ik Lianne om hetzelfde te doen. Maar ook zij kon haar niet vinden. Annelies had dus ons hele gezin geblokkeerd op Facebook. Maar waarom? Wat heeft deze vrouw te verbergen?

De dag erna heb ik een alterecho gecreëerd op Facebook. Op die manier kon ik wel op de profiel van Annelies Plas komen en heb ik precies in kaart kunnen brengen wie haar familie en vrienden waren en vooral met wie ze getrouwd is. Wat mij meteen opviel is dat ze met heel veel liefdevolle reacties op elkaars foto's reageerden. De hartjes en rode lipjes gingen over en weer. Dus leek het mij zeer onwaarschijnlijk dat deze twee mensen verwikkeld waren in een echtscheiding.

Daarna heb ik via een kennis een kijkje kunnen nemen in het register van de Kamer van Koophandel. En wat bleek... mevrouw Plas heeft helemaal geen bedrijf op haar naam staan. Ik voelde me een rechercheur die langzamerhand de mysterie rond Annelies aan het ontmaskeren was. Maar ik hield alle bevindingen voor mezelf. Ik wilde eerst alle puzzelstukjes compleet hebben. Want er waren nog wat vragen te beantwoorden. Is haar jongste zoon wel autistisch? En heeft ze inderdaad ooit een dochtertje gehad die verongelukt is?

Ik voelde me een Noord-Koreaanse legerleider die al zijn raketten in de goede richting had staan maar die alleen nog wachte op het juiste moment. En dan moment liet niet lang op zich wachten. Ergens in september 2017 vertelde mijn vader me dat Annelies een uitje had met haar personeel naar de Duitse stad München. Een paar dagen erna zat ik via mijn alterecho op Facebook de profielen van de omgeving van Annelies na te pluizen. Ik had meteen beet. Op haar profiel stond een foto van Annelies voor het voetbalstadion van Bayern München met naast haar Ernst, haar man met wie ze al 6 jaar in scheiding zou liggen.

'Bingo ik heb haar!' riep ik hard terwijl ik een screenshot hiervan naar mijn vader stuurde. 'Eindelijk zijn we van dit gedrocht af. Geen leugens meer!' Maar de reactie van mijn vader was verassend en onthutsend tegelijk. Hij beweerde dat Ernst (die internationaal vrachtwagenchauffeur van beroep is) toevallig daar in de buurt was en even langs ging. 'Want ze zijn toch nog getrouwd' aldus mijn vader.

Dit kon niet waar zijn! Hoe kun je zo reageren als er zoiets wordt ontdekt over de vrouw met wie je al 6 jaar een relatie hebt? Ik besloot de nog meer raketten af te vuren. Via Facebook heb ik de oudste zoon van Annelies, Kevin, een bericht gestuurd.

'Hi Kevin. Wordt het niet eens tijd dat wij een bakje koffie gaan doen? Aangezien we toch al jaren een soort van broers zijn. Ik hoor van je. Groet Wilco'

Natuurlijk reageerde hij verbaasd hierop en na wat foto's naar hem gestuurd te hebben als bewijs begon hij ook in te zien dat zijn moeder een dubbelleven leidde. Ons telefoongesprek die avond gaven mij de 2 antwoorden die ik nog zocht. Ik vroeg hem op de man af of hij ooit een zusje heeft gehad. Hij reageerde met stilte. 'Kevin, je hebt toch wel ooit een zusje gehad genaamd Lotje?' Na weer een stilte reageerde hij timide 'Nee ik heb nooit een zusje gehad'

Hier was ik toch even stil van. Hoe kan iemand gewoon verzinnen dat ze een dochtertje heeft gehad die verongelukt is? Dan moet je naar mijn mening gewoon ziek zijn. Ook op de laatste vraag kreeg ik het antwoord waar ik al bang voor was. Robin was inderdaad niet autistisch. Ik wenste hem veel sterkte met deze onthulling en veel wijsheid toe voor de toekomst.

Maar ook hierop reageerde mijn vader niet zoals ik verwacht en gehoopt had. Hij bleef het vertrouwen in Annelies behouden. Sterker nog... hij geloofde zelfs het verhaal van Annelies die ze nu had over haar dochtertje Lotje.

Volgens Annelies is Lotje het resultaat van een slippertje die haar man heeft begaan. Maar deze vrouw kon niet voor haar zorgen, dus heeft Annelies de zorg op haar genomen. En is ze op 7-jarige leeftijd verongelukt. Het verhaal werd steeds gekker.

Ik had ondertussen al mijn ooms en tantes op de hoogte gebracht van mijn onthullingen. Sommige hadden dit al zien aankomen terwijl anderen met hun oren klapperden. En mijn vader bleef de verhalen van Annelies geloven ondanks dat ik met bewijzen kwam dat het allemaal leugens waren.

De grote angst die ik toen had is inderdaad uitgekomen. De relatie van mijn vader met Annelies veranderde in een geheime relatie. De signalen dat dit het geval was kreeg ik steeds meer. Soms was mijm vader een hele dag onbereikbaar. Hij ging ineens nachtjes weg naar een plek waar je in je eentje helemaal niks te zoeken hebt. Als hij op zijn telefoon zat zag ik duidelijk dat hij met Annelies aan het appen was.

Een tijd lang heb ik geprobeerd dit te accepteren. Hij is tenslotte een volwassen man die zijn eigen keuzes kan maken. Maar het begon me steeds meer pijn te doen. Ook was ik bang dat hij foto's van mijn dochter Thirza met haar zou delen. Maar hoe kon hij een liefdesrelatie onderhouden met iemand die onze familie zo veel leed heeft bezorgd?

Ik schrijf dit alles wel in verleden tijd. Maar nu in januari 2020, is er niks veranderd. Annelies Plas heeft nog steeds een buitenechtelijke relatie met mijn vader. En dit kan ik niet accepteren na alle leugens die ze verspreid heeft en alle leed die ze mij en mijn gezin heeft aangedaan. Het doet me zoveel pijn dat ze in mijn trouwalbum staat en dat ze op de foto's staat van de doop van mijn dochtertje. Deze zijn gewoon voor altijd besmet!

Dit moet stoppen.

Ooit zal het gebeuren. Ooit...


Uw reactie

Alle velden zijn verplicht, alleen uw voornaam wordt getoond.

Uw voornaam:
Uw achternaam:
Uw e-mailadres:
Uw reactie: