het leven is ingewikkeld

ik ben echt trots op het leven die ik nu heb, ik heb zoveel nieuwe mensen leren kennen en ontmoet, en dat had ik nooit verwacht, vroeger was ik altijd stil en verlegen en werd ik gepest. nu mag iedereen me gewoon, ja er zijn sommige mensen die me haten, dat noem je gewoon haters, daar trek ik me nu niet meer zoveel van aan, want ik weet dat er genoeg mensen zijn die van me houden, ookal denk ik soms van niet. soms denk ik dat niemand van me houd en dat ik maar een persoon ben die niemand boeit, maar dan heb ik weer zo'n avond.... zo'n perfecte avond met mensen om me heen die ik mag, iedereen is zo lief. ik wist niet dat er zulke mensen bestonden op aarde, maar wanneer ik daar aan terug denk, denk ik van wow. dat was een goed weekend of een goeie avond. daarvoor leef ik, voor de dingen die ik mee maak en de avonturen die ik opzoek, zoveel verschillende dingen en ik ontdek elke keer en elke dag wel iets nieuws. maar ik weet niet hoe het gebeurd is. het begon gewoon bij de middelbare, in de eerste was ik zo verlegen en dacht ik dat iedereen me zou haten, veel mensen haatte me eigenlijk wel inderdaad, maar ineens, doordat ik mensen had die in me geloofde, toen ging ik sterker in mijn schoenen staan. niks boeide me meer en wanneer iemand me aanraakte kreeg hij een goeie klap. sindsdien kan ik staan en gaan waar ik wil, maarja soms moet ik wel opletten want ja tuurlijk zijn er genoeg mensen die me haten en die me niet mogen, maar daar let ik niet op. en dat is maar goed ook. ik kwam in de 2dde en alles was nogsteeds een beetje spannend, ik maakte gelukkig wel vrienden maar ik was vaak afwezig. we gingen naar de derde en ja daar begon het. mensen waardeerde me steeds meer, alsnog was ik elke avond wel sad. ja dat was ik vergeten te vertellen maar elke avond wist ik t niet. ik kon me gedachtes en gevoelens nergens in kwijt. dat vond ik jammer. in de derde ging het goed maar het werd slechter, dit komt een groot deel door mn mentor en door mn thuissituatie van toen. we sloten het leerjaar af met de slechte cijfers ooit van mn leven. ik had spijt, ik had het gewoon druk denk ik? i dont know. nu zit ik weer in de derde en heb het nu nog drukker. wow wat word het leven zwaar en druk als je ouder word. zo gek eigenlijk. je word ouder en je gaat steeds meer beseffen, naja ook een beetje logisch. ik vind mn leven fijn zoals het nu is. en dat komt door mijn klas denk ik. mijn nieuwe klas in mijn nieuwe leerjaar. iedereen mocht me wel eigenlijk. dat vond ik fijn. het was fijn om zo'n moment te hebben om te beseffen van wow, ik word gewardeerd, maar echt goed. de eerste dagen was ik verlegen maar ik ging steeds meer praten, dit komt ook doordat mensen met mij gingen praten. en het kwam omdat ik een van de eerste schooldagen stoned was, ik had dit eigenlijk gedaan om wat losser te komen en niet het gevoel te hebben dat iedereen me haatte, het smoken is fijn, het haalt gewoon negatieve shit weg. ik weet dat het slecht is. ik heb nu iemand in mijn klas die ik wel goed ken denk ik, ik ben laatst bij hem thuis geweest, hij is producer, super vet. mn verjaardag is bijna en daar heb ik echt zin in. ik denk dat dit het beste feestje ooit word. ik kan ook niet beseffen hoe de fuck ik ineens zoveel vrienden heb, en heb kunnen maken. elke avond heb ik wel iets te doen, en ik ben eigenlijk elke dag buiten met vrienden, LIKE WTF. mn moeder is trots op me hoop ik en denk ik. ik zie het in haar ogen. ik hou echt van me moeder, ze doet zoveel voor me en ik ben blij met haar, heel blij. ik heb elke dag die feestjes en shit, best slecht voor me. maar het is zo leuk, ik leef ervoor. ik ben trots op mezelf hoe ik nu ben. terwijl ik deze tekst schrijf zit ik op de bank, alleen. ik ben aan het oppassen, ik denk nu zo erg over het leven, niet normaal gewoon. en deze inspiratie om het te typen zou ik nooit maar ook nooit hebben denk ik. ik zit hier met veel emoties in me merk ik. ik laat tranen vallen, maar die zijn van geluk denk ik. ik heb een vriendin, ik houd van haar. ze is ook echt lief, dat heeft mn leven ook zoveel beter gemaakt eigenlijk denk ik. ja ik zeg heel veel denk ik maar er zijn zoveel gedachtes enzo. het is moeilijk. ik wil iedereen bedanken die er voor me is gewreest, echt iedereen, ik hou van jullie maar dat zijn woorden, het is niet aan te tonen, jullie zijn er zo vaal voor me gewerst. ik heb deze tekst geschreven zonder erbij na te denken. ik heb het ook niet teruggelezen, ik weet niet of er spelfouten inzitten, ik ga dit naar een paar mensen sturen die ik goed vertrouw, en ik ga dit niet teruglezen voordat ik een mening heb, en wat zei hiervan vinden, en wat ze van het leven vinden. deze tekst was niet mijn bedoeling, ik schaam me eigenlijk ook een beetje. naja, doei. zo' inspirationele avond ga ik nooit meer hebben denk ik. eigenlijk heb ik nog zoveel te vertellen maar er is te weinig tijd om alles te kunnen vertellen, want er gebeurd gewoon zoveel. ik hoop dat dit bewaard blijft. en gewoon sorry voor dit eigenlijk. zoveel verschillende gedachtes, oeps


Uw reactie

Alle velden zijn verplicht, alleen uw voornaam wordt getoond.

Uw voornaam:
Uw achternaam:
Uw e-mailadres:
Uw reactie: